عرفانی (رساله)

85. قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: 221/14 آغاز: شکر و سپاس بی قیاس سزاوار حضرتی است که ذات او از صفات امکان و صفات او از سمت نقصان و افعال او از وصمت عدوان مقدس و مبرا و منزه است و معز است؛ انجام: جهانت به کام و فلک یار باد ×× جهان آفرینت نگهدار باد / به کام تو بادا همه کار تو ×× خداوند گیتی نگهدار تو رساله کوتاهی است در عرفان و چگونگی شناخت باری تعالی، مؤلف در آن می‌گوید که در سال 779ق در هرات در خانقاه جدیدی در جوار مولانا ظهیر علاءالدین خلوتی ساکن بوده است. و در پایان رساله می‌گوید: که کسی از وی شرح حورائیه را خواسته، لذا در ذیل رساله رباعی حورائیه شیخ ابوسعید را شرح نموده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: محمود بن عبدالعلی بیک قراگوزلو از طایفه حاجیلو، تا: 1283ق؛ 8گ (218ر-225ر)، 15سطر [ف: - 232]