عرفانی (رساله)

54. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5598 آغاز: ثمره شجره عبارت آرایی حمد و ثنای حکیم حکمت افزا است که شاهد زیبای یکتای ذات منزه صفات بی مثالش آینه خدای نمای عالم صورت جلوه گاه نهان معنی غیبی است؛ انجام: و چون قصد معصیت کند ننویسد و الله اعلم بالصواب. در آن از مولوی بسیار نقل شده و از عدة الداعی ابن فهد و گلشن راز شبستری و حوراء و زوراء دوانی و از شیخ بهائی (گاهی به عنوان شیخ ما) و از نان و حلوا و سوانح الحجاز او یاد شده است، مؤلف شیعی باید باشد و شعرهای بسیاری هم در آن هست. این عنوان‌ها در نسخه دیده می‌شود: روضه پنجم در ذکر روایات وارده و اخبار واقعه در تعریف فقر و فضل فقیر، روضه دوم در بیان روایات مروی از سید سادات در باب دنیا و اهل آن، روضه هشتم در بیان نصایح و اشارت چند بر سبیل سوال و جواب از مسائل طریقت و حقایق حقیقت، بی عنوان: در بیان سخنان علماء و اولیاء و فضیلت فقر و فقراء و زهد در دنیا، روضه هفتم در بیان مال نافع و فقر مضر و شرح حال و درجات آن، روضه سیم در ذم دنیا بلسان اصحاب حال و بعبارت ارباب کمال؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ جلد: تیماج مشکی مذهب، 117گ، 18 سطر (7×13)، اندازه: 12×18سم [ف: 16 - 43]