عرفانی (رساله)

19. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 9241 آغاز: بسمله. اسم الشيء ما يعرف به فاسماء الله تعالى هو الصورة النوعيةالتي بخصايصها و هو ياتها على صفات الله و ذاته و بوجودها على وجهه با اشعار مولانا در بسیاری از جاها در متن و هامش که «رسالة فی تفسير البسملة و تحقيقها على لسان اهل الحقيقة» در آن (11پ- 22پ). نظم و نثر فارسی است با حکایات، شعرهای محمدی وگلشنی و سید نسیمی و شیخ کتبی و عمر روشنی و دیگران در آن هست با عنوانهای فصل در اواخر، با عنوان‌های: «رسالة فی تحقیق البسملة و تحقيقها على لسان اهل الحقيقة» (11پ)، «و هذا شروع الى تفسير الفاتحة على لسان اهل الحقيقة» و جز اینها در تفسیر آیات قرآن و اخبار، با عنوان‌های دیگر در مطالب عرفانی، نیز با عنوان «من همایون نامه» به نظم فارسی، در میانه آمده «نقل من مجموعة محمد الثانی افندی» (هامش 1) و «نقل من مجموعة الفاضل يوسف چلبی افندی رحمه الله تعالى» و «حرره الفقير الى الله الباری نورالله المدعو بالنوری» که گویا همو گردآورنده آن باشد، در پایان آمده است «قد تمت المجموعة»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ در متن و هامش؛ کاغذ: استانبولی، جلد: تیماج، 195گ، 18 سطر (7×16)، اندازه: 16×34سم [ف: 17 - 328]