عرفانی (رساله)

13. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 17/6-فیروز گفتارهایی است کوتاه با مضامین عرفانی و متقارب در سجع و قافیه و با عنوان «ای عزیز». در آن چنین آمده: خازنان قضا چون سفره عطا باز کردند لایق هر وادی نواله ای ساز کردند. خرقانی از آن خان دردی دید که بقاء آن به بقاء خداست. همدانی گنجی یافت که از افهام و عقول مبراست ظهور سطوت جلال حال صاحب کمال شیخ خرقانی شد. بروز لطائف جمال و جلال جبر کسر درویش همدانی گشت»؛ خط: نستعلیق، کا: سلطان علی، تا: 886ق؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ جلد: تیماج مشکی، 13ص (69-81)، 15 سطر، اندازه: 11/5×16سم [ف: 21 - 183]