عرفانی (رساله)

22. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1610/8 آغاز: بسمله و به نستعين، الحق تعالى بجرى على السنة علماء كل زمان ما يليق باهله؛ انجام: و يحسن الا ستماع و الافتقار و مع المقامات بالتوحيد و الانكسار در معانی اصطلاحات عرفانی است و در آن تعریف سالک و سلوک و موت و فوت و لذّه مناجاة و صوفی واقعی و مداعی مداهن و سایر اصطلاحات دیگر می‌آید و از قول صوفیان بزرگ نیز استمداد می‌جوید؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1237ق؛ 2ص (100-101)، 20 سطر (12×17)، اندازه: 16/5×21/5سم [ف: 10-153]