عرفانی (رساله)

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 494/4-عکسی آغاز: بسمله. الحمدلله و سلام علی عباده الذین اصطفی ... قال الله تعالی: و لقد وصینا الذین اوتوا ... بدان ای فرزند وفقک الله لما یحب و یرضی، که آنچ از وصایا بحسب این وقت و حال ذکر کردنی است و بر آن تحریص دادن لازم است این کی بر اورادی که وظیفه درویشان خانه است؛ انجام: و از شومی و شر شرک و اعتماد بر غیر خدا سلیم ماند. و الله الموفق. لا رب غیره. و الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین. خط: نسخ خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ همراه «وصایا» از همو، عکس از بازمانده‌های زنده یاد فروزانفر است؛ 19گ (217-235) [عکسی ف: 2 - 137]