عرفان

2. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: 1295 آغاز: حمد خلاقی که ذاتش لایزال ×× بوده است و هست و باشد بی زوال؛ انجام: یا ز رفعت کاملی و اهل رشاد ×× گویدم روح عیانی شادباد. الحمدلله اولا و آخرا و ظاهراً و باطنا فی یوم صفر المظفر سنة 1201 خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ قطع: بیاضی ربعی [نشریه: 7-169]