عرفان

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 120/8 خوئی آغاز: قد آتیتنی من الملک و علمتنی من تأویل الاحادیث فاطر السموات ... بدان ای عزیز و ایدوست شریف که مفردات عالم سیزده است نه فلکی اول فلک قمر دوم فلک عطارد؛ انجام: هزاران قرن با سر شد چه کردی ×× که تا نا گه بر آمد نام مردی ... و دیگر صدق و اخلاص و شکستگی و نامرادی ... و از هر چه نشاید و نباید و رضای حق نباشد باز گردد بحق محمد و آله الطاهرین. خط: نسخ تحریری، کا: دوست محمد قاینی نهار جانی فرزند حسین علی، تا: 1120ق؛ 8ص (191-198) [ف: 7 - 131]