عجائب عالم

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 501/1 - 3/121 آغاز: مقتدای ارباب یقین است بدیده امعان نظر کند داند که بعد از تعلق اراده قادر مختار بوجود امر ممکن با آنکه در نهایت غرابت باشد؛ انجام: كما تموتون تحشرون او را با صدیقین و ارباب یقین محشور گردان ... بارها گفته ام و بار دگر می‌گویم ×× که من گم شده این ره نه بخود می‌پویم / در آن ساعت که ما مانیم و هوئی ×× ز بخشایش فرو مگذار موئی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ 113گ، 15 سطر، اندازه: 13/5×20سم [ف: 5 - 2874]