شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/21100
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
✓
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
✓
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 12
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 3 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 2 برگ • 23 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله الذی شرع لنادینا قیماً غیرذی عوج و كلفنا بما لم يجعل علينا فيه من حرج و الصلوة ... و بعد فيقول العبد المضطر ... هذه نبذة يسيرة لحادثة شهيرة سميتها احكام الملخصة فی حكم ماء الحمصة جمعتها إجابة لمطالبها اعطاه الله تعالى من فضله ما يؤمله من اعزالمطالب و اكملها و استفت بالله مستمداً من جلايل آلائه و مننه و قد ورد سؤال عن صفة من الطب استنبطها بعض الحزاق فی حرفته وفيه ان توضع الحمصة فی محل من الجسد بعد كى محلها اى مقدرة فيه لاذهاب ما هو مضر باخراج شئ لا يسيل بقوته بل تحصل رشح يظهر على نحو ورقة توضع على الحمصة او خرقة لاماطته بحيث لو ترك الموضع المذكور لم يبق لمحل المحمصة انتفاخ و يذهب بجملة فهل هذا الرشح القاصر عن سيلانه عن المحل بقوته ينقض وضوء صاحبه ويكون مبطلاً لطهارتـه »
انجام نسخه
« و بيضها مؤلفها فى شهر ذی الحجة الحرام سنة سبع و ستين و ألف راجياً للثواب من الملک الوهاب لطف الله بنا و به فى الحال و المآل »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ ؛ ، دارای حواشی با نشان « منه »، از تاریخ 1114 ق به عنوان این مجموعه یاد شده است
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 2 • صفحه 236 • ردیف 3
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
3. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1383/2عکسی
آغاز: برابر؛ انجام: و بيضها مؤلفها فى شهر ذی الحجة الحرام سنة سبع و ستين و ألف راجياً للثواب من الملک الوهاب لطف الله بنا و به فى الحال و المآل.
نسخه اصل: کتابخانه چستربیتی، دوبلین ایرلند جنوبی، شماره 4400؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن 12؛ رکابهدار، دارای حواشی با نشان « منه »، از تاریخ 1114 ق به عنوان این مجموعه یاد شده است؛ 2ص (52-53)، 23 سطر [عکسی ف: 4 - 169]