العافية في شرح الشافية

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 31907 آغاز: ستایش و نیایش بسیار سزاوار حضرت کردگاری که قوانین و قواعد علم تصریف سبب تعریف و موجب شناختن احوال و اشکال الفاظ عربیه ساخت ... الحمدالله رب العالمین حمد به فتح حاء مهمله و یکون میم ستودن و سپاس و ستایش و در اصطلاح فعلی است که دال باشد بر تعظیم؛ انجام: و باعث توقی و تفصی از صعوبت و کعبوت اوجاع و آلام عطلت و بطالت پیوسته و دایم باشد. دگر ضبط کردم ز گفتن نفس ×× همین ورد من بس که الله بس کامل؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مصحح؛ مهر: «فخرالدین عبدالرزاق 1262» (چهارگوش)؛ تملک: علاءالدین احمد؛ اهدایی: رهبری، بهمن 1383؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج عنابی، 240گ، 19 سطر، اندازه: 20/2×23/3سم [اهدائی رهبر: 10 - 284]