الظروف

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1372/8 آغاز: بسمله. و به نستعین. و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و صحبه اجمعین. و بعد، فاعلم ان الظرف لغة الوعاء و اصطلاحاً اسم لزمان او مكان، منصوب به تقدیر فی ای بعامل؛ انجام: فی جلائه، فاحفظ و لاتغفل. و قد تم هذه الرسالة الموسومة بظرف العلام الفهام الحاج السيد حسن الجوری ادام الله ایام افاداته ... 1309 خط: نسخ پخته، کا: عبدالرحمان نودشتی اورمانی، تا: 1309ق؛ محشی؛ 3گ(135ر-137ر) [ف: 3 - 221]