طور معانی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8970 آغاز: برابر؛ انجام: تا درین حال میان در میان تبریزیان و الوندیان خصومت است. و در آیتی مراد از مکاران الوندی نفس و شیطان است زیرا در میان حسن ظاهری و شیطان تصرف بسیار است معنی بیت بر ظاهر است؛ انجامه: «قد وقع الفراغ من تحریر شرح بعض ابیات خواجه حافظ قدس سره العزيز و انا الحقير المذنب الاسير المقيد بقيد الذنوب صالح بن الشيخ يوسف بن الشيخ مولان بن الشيخ عزين (؟ کمی پارگی دارد) بن الشيخ شمس الدين بن الشيخ محمود الملقب بالشيخ مولان. اللهم اغفر لهم و احشرهم فی زمرة النبيين و الشهداء و الصالحين بحرمة محمد صلى الله عليه و سلم و اله الطيبين الطاهرين و صحابته الاكرمين. امین و الحمدلله رب العالمين فی سنة الف و مأتين و ستة و ثلاثين من هجرة خير البرية عليه افضل الصلاة و الحية (کذا؛ التحية) انا و ان كنت و لست فی مقام و مقال اهل الشرب فاما منذ عشرين سنة مرامی و منالی و منامی و يقظتی بل کل اون و زمان مضى عمرى فی محبتهم و السعی فی اثرهم و نفسی و الشيطان وحب الدنيا قعدونی عن الوصول و المطلوب. اما بعد فان النبى صلى الله عليه و سلم قال المرء محشور مع من احب و انا تراب اقدامهم و متشبث بهم محقق من متشبث باذیال المقبل فهو مقبل» خط: نستعلیق، کا: صالح بن شیخ یوسف بن شیخ مولان بن شیخ عزین (؟) بن شیخ شمس الدین بن شیخ محمود ملقب به شیخ مولان، تا: 1236ق؛ افتادگی: انجام؛ بر فراز ابیات و کلمات معنا شده، مصحح، یادداشتهای دو برگ الحاقی آغاز: نام کتاب به صورت «تفسیر حافظ نظم شیخ یوسف بن شیخ مولان»؛ تملک: محمد عطاری در مهاباد، محمد مولوی زاده، محمد مولوی بن حاج عبدالله مولوی در جمادی الاول 1340ق؛ خریداری از احمد طاهری کاشانی در خرداد 1348؛ جلد: تیماج مشکی، 69گ، 18 سطر (9×15)، اندازه: 13/8×21/7سم [ف: 29/1 - 501]