الطواسين

6. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1033/14 آغاز: کتاب بستان المعرفة و طاسین الازل من كلام العالم الغريب ذی الشأن العجيب قتيل الدعوى خريق المعنى ابى المغيث الحسين بن منصور الحلاج قدس الله روحه. بسمله و به ثقتی. قال العالم الغريب و قد سئل عن المعرفة، فقال المعرفة فی ضمن النكرة مخفية و النكرة فی ضمن المعرفة مخفية (برابر با ص 96 چاپی)؛ انجام: مصون عن مصون الفكر الا، اجل مصون فكرى ان اصنه قيل لما صلب كان يقول الهى اصبحت فی دارالرغائب انظر الى العجائب ... و ما احسن فی مثلك ان ينهتك الستر. در نسخه ما بخشی از بستان المعرفه هست؛ خط: شکسته تعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ 1084ق؛ در نیمه دوم نسخه گفتگویی که در نه روز میان حلاج و ابوبکر شبلی شده می‌آید و چنین است: «قال ابوبکر الشبلى دخلت عليه يوما فوجدته يتكلم بكلام لا افهمه ... مما حفظته انه قال الهی لكل حق حقيقة ... تم التفت الى و هو يبكى و يقول من اخذه الحق عن نفسه و اوصله الى بساط السیر فقد علا ...» تا می‌رسد به پرسشی که روز نهم شبلی از وی کرد: «قال ثم جئت اليه فی اليوم التاسع و سألته عن التصوف فقال: هو حال اجراه بنسيم القرب اليه، و با عدما سواه، فلم يوجد الا اياه. ثم انشد: مددت الى الرحمن من ناقتی كفى - فخوطب من نفسی النفسية من نفسى ... ركبت اليه مركبا كان بحره - لعين عيون الشوق لجته حسى - و هبت نسيم» و به پایان نمی‌رسد و کم دارد، در برگ 85ر به جای دیباچه بستان المعرفة سرگذشتی کوتاه از حلاج هست با گفتار ابوسعید ابی الخیر و شبلی درباره او به فارسی و چهار بیت به عربی از حلاج، باز در برگهای 84پ و 85ر بیت‌هایی چند و نیز ده رباعی از ابوسعید دیده می‌شود؛ کاغذ: ترمه سپاهانی، جلد: تیماج حنایی، 3گ (85پ-87پ)، 15 سطر (7×14/5)، اندازه: 10/5×19سم [ف: 3 - 414]