طرب المجالس

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14192 آغاز: شکر متواتر آفریدگاری را جلت کبریاؤه و عظمت اسماؤه که به قدرت بالغه احدی از محض وجود سرمدی وجود نور احمدی را ... این اشعار از مسرورست: ای مترس شیک و مدمن ای مه پاریس ×× وی بزم دل از نور رخت یافته تقدیس / در لندن زلف تو صد کنگره تأسیس ×× دل بسته بزنار سر زلف تو تجنیس / پیوسته به یک تار بگسسته به یک مو؛ انجام: خدا روزی کند مشتی چنین را ×× عموم مؤمنات و مؤمنین را / به شوخی گفته ام گر باره چند ×× مبادا دوستان از من برنجند خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1313ق؛ جلد: مقوایی، 108گ، 17-19 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 38 - 265]