طبی

4. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6747/5-34/117 آغاز: بسمله حمدله و الصلوة علی خیر خلقه محمد وآله الطاهرین بدانکه این مختصریست در معرفت مزاج آدمی من اقاویل محمد بن زکریا رازی اسعدک الله بدانکه خدای تعالی این علم را بیافرید بر دوازده رکن و چهار طبع و آدمی را هم بدین مثال آفرید؛ انجام: عسل بایدش خورد با شیر گرم ×× که گردد قوی پشت این مرد و نرم. که غیر معتاد میان اینها جمع کرده مضرت یافت ... رساله‌ای است شامل فواید پزشکی از جمله بحثی در معرفت مزاج آدمی به نقل از محمد بن زکریا رازی و نیز بابی در نشانه‌های بیماری‌ها و بابی در شناخت علت بیماری‌ها و علاج آنها و در آخر چند معجون را معرفی نموده از جمله معجون جاویدان ابوعلی که به نظم کشیده است و پس از آن چند نسخه طبی مجرب از مجربات حکیم مؤمن به نقل از کتابش تحفه حکیم مؤمن؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح؛ تملک: ابن ملاعلی رضا ابوالقاسم در 1238ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 10گ، 19 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 4 - 2069]