طبی

31. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 15370 آغاز: مکان و خفاء وجع و مکودت لونست؛ انجام: بواسطه تخدیر او عضو را یا بسبب غلیظ گردانیدن مختصری است مبتنی بر اقوال اطبائی نظیر رازی و ابوسهل مسیحی و ابن سینا و ابن هبل و ابن النفیس و قطب الدین رازی و در یک موضع نیز بر قول مولانا قطب الدین آدم از پزشکان زمان سلطان حسین میرزا در بیان بعضی امراض و طرق معالجه آنها و ذکر ادویه مفرد و مرکب با مبلغی مدح و تملق با رد بی مزه از سلطان یا امیر وقت، مشتمل بر ظاهراً سه «مقاله» و «خاتمه»: مقاله 1. مشتمل است بر پنج «باب»: در تعریف و اقسام وجع المفاصل، در اسباب (این باب از نسخه ساقط است)، در معالجات بروجه کلی، در معالجه وجع المفاصل و عرق النسا، مقاله 2. علاج نقرس شامل هفت «وصل»: در تعریف نقرس، در نقرس دموی، در نقرس صفراوی، در نقرس بلغمی، در نقرس سوداوی، در نقرس مرکب بتخصیص از بلغم و صفرا، در آنکه چه کسان را این مرض حاصل نمی‌شود، مقاله 3. بیان ادویه مشتمل بر دو «بخش»: در ادویه مفرد در دو «حصه»: الف: در کلیات ادویه مفرده، ب: در ادویه مفرده، - در ادویه مرکبه مشتمل بر نه «طراز»: الف: در کلیات مرکبات، ب: در منضج و نقوعج، ج: در مطبوخ و حبوب د: در اطلیه و اضمده هـ: در حقنه و نطول و: (این باب ساقط است)، ز: (این باب ايضا ساقط است)، ح: در آبزن و ادهنه ط: در مقی و صنوف ابا، خاتمه مشتمل است بر سه «شعبه»: در تعریف وبا و ما يتعلق بها (دو شعبه دیگر از نسخه ساقط است)؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول مذهب؛ واقف: علی اصغر احمدئی، آبان 1365؛ 71گ، 15 سطر، اندازه: 12×20/2سم [ف: 19 – 225]