طبی

34. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10963 آغاز: و السل و الم الفواد والاقشعرار؛ انجام: اشارة سقوط القوة المغيرة في المعدة. این نسخه از ابتدا و انتها ناقص است فی الحقیقه عبارت از مجموعه اقوال مشاهیر و فحول اطبای متقدم است [ابن ماسویه (فی کتاب الاسهال)، حنین بن اسحق (فی كتابه فی تقسیم العصب). صاحب کتاب الاوزان، امین الدولة بن التلميذ (فی حواشیه)، جالینوس (فى الجوامع الاسكندرانیین، که همان ستة عشر باشد)، زکریا رازی (فی کتاب الباه)، ابن سینا (فی القانون)، یحیی النحوی (فى صفة العمل الترياق)، ابن ربن طبری، صاحب الدلائل (نقلة حنین و ذكر انه لا يعرف صاحبه)، ابن سرافیون، ابن بطلان (فی تقویم الصحة)، روفس (فی کتابه) (در اینجا تحت عنوان ملحمة مؤلف می‌گوید: اسقلیبوس معناه النفا فی اليبوسة لان اسم اليبوسة اسقلیبیه)، ابن وحشیه (فی کتاب السموم)، اسحق بن سلیمان (فی المالیخولیا) (در اینجا تحت عنوان نکته بنقل از کتاب تشریح الکبیر می‌گوید که هر اسطاد برابر با چهار صد ذراع است). علی بن عیسی (فی تذكرته)، النيلى (فی اختصاره لمسائل حنين) (ذیل همین مطلب تحت عنوان محاورة فلاطونية محاوره ای را بعنوان قال المعلم-قال المعلم آورده است) حكاية من كتاب المصايد و المطارد لكشاجم (در اینجا تحت عنوان لمحه می‌گوید «کانت وفاة ابن ماسویه بسر من رای یوم الاثنین لاربع خلون من جمادی الاخرة سنة 243)، حنین (فی مقالته فی المعدة)، حكاية عن زاهد العلما (یعنی ابو سعید منصور بن عیسی نصرانی) فی سبب تعلم ابی بكر محمد الرازی]. به اضافه مطالبی از خود مؤلف تحت عناوین «لی» و «اشارة» و «تنبیه» و «مطلب» و «ملحة» و «مسئلة» و «وصیة» و «نکته» و «لمعه» مقالة الاغاذيمون لتلامذته و مفاخرة الاجساد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ واقف: حاج محمد ایرانی مجرد، بهمن 1350؛ کاغذ: نخودی، جلد: میشن، 42گ، 15-17 سطر، اندازه: 11×17/5سم [ف: 19 – 481]