طب الفقراء و المساكين

2. تهران؛ مجلس شورا؛ شماره نسخه: 878/1-طباطبائی آغاز: فمن رغب في نفع روحه الرئیسه و اصلاح نفسه النفيسه فليرتب له هذا اللدواء لانه يكسب الجسد بكل معنى لطيف ... تمت . ذكر منفعة سفوف ... اذا دهن الاحليل بدهن؛ انجام: باب اذا كان يخرج من الانسان الدم و لم ينقطع يؤخذ زبل الفرس الطرى يحط عليه ينقطع باذن الله تعالى ... روى للطحال يؤخذ طحال قنفد و يجفف في التنور ... فان اكله جميعه يبرأ برء تاما ... لكن هذا اذا عجز عنه الاطباء و لم يوجدله دواء و خيف عليه من الهلاک ... بقیه بخش قرابادین کتابی است در پزشکی (= بخش داروهای ترکیبی) و نسخه‌های ترکیب ادویه بدون رعایت ترتیبات متداول در کتاب‌های پزشکی در آن یاد شده است. قسمت‌های از چند کتاب در آن آمده و نسخه‌های تقویت و معالجه باه نیز در آن بسیار است. چند عنوان باب و تعداد بیشتر عنوان فصل دارد و 3 باب از آن باب‌ها عنوان حروف الفباء است بدون ترتیب و به این گونه: باب حرف العين و ما يذكر فيه من اوجاع العين و الانف و النزلات الحاره و الباردة و الزكمه و الرعاف من طب الفقراء باب حرف الفاء و ما يذكر من اوجاع الفم و الاسنان و اللثه ... و وجع المعده در این کتاب از این نام‌ها و کتاب‌ها به این گونه یاد شده است: قال عبدالله (یا) عبدالله ابن بيطار، من حكمة الشيخ المختص بالحكمه نقلها من حكمة لقمان ، من حكمة الفقير حاج نصرالله بن الشيخ محمد بن فارس ، قال الشريف من كتاب عتيق بالكوفيه ، من حكمة الشيخ محمود بن الشيخ على رضى الله عنه، من امالی الشيخ ابی جعفر الطوسى عن على بن الحسين؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: ، جلد: تیماج مشکی، 30ص (1-30)، 19 سطر ، اندازه: 15/5×21سم [ف: 23-160]