ضیاء الفؤاد و منجی العباد فی الوعظ و الابکاء و الارشاد

تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 198 آغاز: شکر و سپاس بی قیاس مر حکیمی را که الواح ارواح قابله بنی نوع انسانی را به مواعظ دلپذیر ... حسن بن اسماعیل عفى الله عن جرائمهما که در برهه از زمان در مسجد و مدرسه جدیدة البناء؛ انجام: طاعت و عبادت الهی بودند می‌گریست فواعجباه من مصیبة ما أعظمها و بلية ما أمرها و أوجعها اللهم صل على محمد و اجعلنا من المتمسکین بولایتهم و احشرنا فی زمرتهم و حرمتهم. خط: نسخ، کا: محمد مهدی بن نورالله نوری دینانی، تا: 1277ق؛ در اول نسخه فهرست مطالب کتاب از مؤلف به تاریخ چهارشنبه 5 شعبان 1281، در آخر نسخه وصایای مؤلف به قاری کتاب و دعای مناسب ختم مجالس درج شده؛ واقف: محمد حسن تهرانی، 1284؛ 363گ، 23 سطر، اندازه: 20×32سم [ف: 1 - 376]