الضابطة فی النحو

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1846/1-عکسی آغاز: الکلمة لفظ مفرد و هی اسم و فعل و حرف. و الاسم ما لایصلح معناه لشئ منهما. و ایضاً هی معرب او مبنی. و الفعل یختلف آخره باختلاف الاخر. و الحرف نقیضه؛ انجام: البدل و هو ما یکون مقصود دون متبوعه و لایکون تبعا. نحو رایت ابوالحسن علیا. تمت الضابطة فی النحو. تحریراً فی شهر ذیقعدة سنة خمس و تسعین بعد الالف. از ناشناس، پیش از 1095ق/1683م که تاریخ نسخه است. نحو زبان عربی ست بسیار فشرده، چیزی مانند «الکافیه» ابن حاجب. بخشبندی نشده و در انجامه به نام «الضابطة فی النحو» خوانده شده؛ خط: نسخ خوش، کا: ابن محمد باقر کرمانی، عبدالمؤمن، تا: ذیقعده 1095ق؛ 5ص (2-6) [عکسی ف: 1 - 252]