صومیة

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 299 آغاز: بسمله، الحمد لله ... العالمین و الصلوه و السلام علی سید الانام و خاتم الانبیاء و المرسلين و علی ولی الله.؛ انجام: ما رواه الشيخ عنهم رسله ان اصحاب الكبائر تقيلون في الرابعه ... زمان تألیف: قرن سیزدهم. نویسنده می‌گوید پس از آن‌که موفق شدم دو رساله یکی به نام «آیه محکمه» و دیگری به نام «فریضه عادله» بپردازم بر آن شدم که رساله صومیه را بنویسم و تقدیم آستان محمد شاه کنم و پس از آن سایر ابواب فقه را در تلو آن به خدمت آن آستان آورم چه رسول خداوند در ضمن حدیث مشهور فرموده است: «انما العالم ثلاثه: آیه محکمه و فریضه عادله و سنه قائمه و الباقی فضل» در این حدیث مقصود از سنه قائمه فقه است که علم شریعت می‌باشد و فریضه عادله علم طریقه و آیه محکمه علم حقیقه است. او پس از بیان این مطالب واجبات و مستحبات و محرمات و مکروهات صوم را مفصل شرح می‌دهد و روزه شرعی را کاملا بیان می‌کند؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13، جا: تهران (شاید)؛ ساده، آخر ناتمام؛ 64گ، 22 سطر (9×15/5)، اندازه: 15/5×22سم [ف: 7 - 267]