الصلاة و البشر فى الصلاة على خير البشر

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1027/2 آغاز: ابن دینار و عمار بن یاسر و جابر بن سمرة و ابو امامة بن سهل بن حنيف ... و حباب بن المنقذ. فاما حديث ابى معود فحديث صحيح رواه مسلم فی صحيحه عن يحيى بن يحيى و ابی داود عن القبعنی كلاهما عن مالك و الترمذی؛ انجام: الفصل التاسع فی اختتام هذه الصلوة بهذين الاسمين من اسماء الرب سبحانه و هو الحميد المجيد ... و فی الحديث الصحيح حديث دعاء الكرب لا اله الا الله العلى العظيم ... و رب العرش الكريم فذكر هذين الاسمين الحميد المجيد عقيب الصلوة على النبى ص مطابق لقوله سبحانه رحمة الله و بركاته عليكم اهل البيت انه حميد و مجيد و لما كانت الصلوة در این نسخه ما دنباله باب 1 که در آن روایت‌های سنی درباره صلوة بر پیامبر درست و استوار نموده شده هست و باب 2 و تا پاره‌ای از فصل 9 باب 3 که باید در ده فصل باشد و عنوان‌های این دو باب چنین است: «الباب الثانى فی المراسيل و الموقوف. الباب الثالث فی بيان معنى الصلوة على النبى صلى الله عليه و آله و تفسير الآل و وجه تشبيه الصلوة النبى على ص بالصلوة على ابراهيم و آله من بين سائر الانبياء و ختم الصلوة بالاسمين الخاصين و هما الحميد المجيد و فی بيان معنى السلام عليه و الرحمة و البركة و معنى اللهم و معنی اسمه محمد ص فهذه عشره فصول»؛ خط: نستعلیق، کا: محمد حسین بن محمد اسمعیل خراسانی آملی، تا: یک‌شنبه 15 صفر 1298ق، جا: توس؛ برای محدث نوری نوشته، محشی از نوری که در آنها گاهی بر فیروز آبادی می‌تازد، در حاشیه گ 64ر می‌نویسد که نگارنده قاموس در اینجا خوبی‌ها و برتری‌های عائشه را آورد و من عبارت او را برداشتم و دشنام‌هایی به جای آن گذاردم (چنانکه در متن دیده می‌شود). در همینجا میان سطرها هم دو حاشیه از او هست که باز از فیروزآبادی خرده گرفته و در یکی از آنها او را دروغگو خوانده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 21 سطر (9×16)، اندازه: 17×22سم [ف: 5 - 1412]