الصلاة العاليات

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 7232 آغاز: بسمله، میوزد از باغ محبت نسیم، حمد و ثنائی که عقول و اوهام بندگان از فهم آن عاجز آید سزاوار خداوندگاریست که در حجاب نورش ظاهر و عیان است؛ انجام: نظم العبد قوام فيهم الدر الثمينا ×× طيب الله له الروح بحب الطيبينا تمت التحيات ... هذى الحيات التي من طيبها ×× قد عطرت في روضها الانوار / نشدت عنادلهن فی تاریخها ×× بالطيبات تطيب الازهار (1121) / بروی موالیان پاکیزه سرشت ×× زین هشت گشاده گشت درهای بهشت / فیاض ازل ز روی لطف این حسنات ×× بر لوح جنان با قلم نور نوشت / از لطف این تحیات شد تازه جان مومن ×× وز فیض قدس گردید روح قوام فاتح / بگویم عفوك لاذ عبدك سيدی ×× بمحمد بمحمد بمحمد محمد، تمام شد؛ در پایان باز چند بیت است: ربنا صل على من هو خير الثقلين ... ×× خاسر دون دنى فی عقاب النشاتين خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ 24گ، 15 سطر (15×18)، اندازه: 16×21سم [ف: 16 - 494]