صلاة الجمعة

20. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 23630 آغاز: بسمله، القول فى صلاة الجمعة اعلم ان الأصحاب قد اختلفوا فيها على اقوال الأول القول بالوجوب عيناً؛ انجام: على انه لو مشى بذلك الطريق لكان مذموماً عند العقلاء فظهر مما ذكرنا حرمة الجمعة و تعيين الظهر. وی در این رساله استدلالی اقوال سه گانه فقها را مبنی بر وجوب عینی، تخییری و حرمت نماز جمعه ذکر و ادله طرفداران هریک از اقوال را نقل نموده سپس به پاسخ و رد آنها پرداخته و خود، قول به تحریم را برگزیده و از آن دفاع کرده است؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد هاشم بن محمد مسلم مازندرانی، تا: 1238ق؛ واقف: شکرالله فقیه نیا، آذر 1375؛ کاغذ: شکری، جلد: مقوا، 27ص، 32 و 33 سطر، اندازه: 15/8×21/5سم [ف: 21 - 919]