صلاة الجمعة

11. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 2743 آغاز: الحمدلله رافع مقام الاولیاء باختصاصهم بافضل الصلوات الذی امر تخییرا و نهی تحذیرا و الصلوة و السلام علی جامع خصال الانبیاء و محاسنهم باکمل الایات و البینات نبیا مبشرا و نذیرا سیما عترته البررة اولی السرآیر؛ انجام: کما هو داب القصاص عند دعائه للاخذ و التقاص از قرائن فهمیده می‌شود که از فضلای امامیه قرن یازدهم به بعد است و پنداشته می‌شود که در تاریخ تحریر نسخه می‌زیسته است، رساله‌ای است استدلالی در مسأله نماز جمعه که مرتب است بر عنوان سه «جمعه» عناوین مطلب: جمعه 1. لابد ان نبین فی التحریر اولا ما اطلعت علیه من عبارات الفقهاء النحریر فی هذا المطلب جملا، 2. فاذکر فیها ما جمعته من الاحادیث الدالة علی ان هذه الفریضه المهمة غیر عامة بل خاصة بخواص من سادات الامة من الائمة الامناء و الحجج المعصومین، 3. اقول ایها الاخ التقى الوفی المتعفف لو تامل متامل منصف فی الاخبار و الاثار الکثیره الدالة على اختصاص امامة الجمعة بالمعصوم المبسوط اليد الخ. مؤلف، خطبه و دیباچه را ملمع به ذکر تعدادی از اسامی کتب فقهی داشته است، برای نشان دادن نسخه جملاتی از آن نقل می‌گردد: «و بعد فهذه وجيزة عزيزه لامعة و نخبة حريزة جامعة في تحقيق صلوة الجمعة حررتها تحريراً لباً لاولى الألباب و هذبتها تهذيباً مفصلا غير مفصل بابواب هی مع هذه الوجازة و عدم المبسوطية عمدة منتهی المطلب لاهل الاستبصار كافية وافية بنهاية المرام و غنية في بیان المراسم فى الاعصار لمن لايحضره الفقيه الجامع للاثار جعلتها معالم المسالک» تا آنجا که می‌گوید: «و مجموع هذه الجامعة مشتملة على ثلث جمعات»، در رساله تصریحی به نام آن نشده است. لیک ممکن است از تکرار کلمه «جامعه» حدس زده شود که نام رساله «الجامعة فی الصلوة الجمعة» باشد. یا پنداشته می‌شود که نام رساله «وجیزه» است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1190ق؛ پس از این ضمن سه برگ، رساله مختصری است در پاسخ به سؤالی درباره رسم ایرانیان که در نماز جمعه پس از خطبه دوم و پیش از نماز، سوره فاتحه را می‌خوانده‌اند و امام جمعه نیز مأمومین را به خواندن سوره مذکور امر می‌نموده است. این سؤال، در سال 1191 شده، مجموع دو رساله حاوی 10 برگ، مصح، محشی، رساله دوم، مذیل است به صورت اجازه رضی الدین بن طاووس به شیخ جمال الدین یوسف بن محمد حاتم و آن ناتمام است؛ واقف: فهرستی، تیر 1310؛ 10گ، اندازه: 16×23سم [ف: 5-516]