صلاة الاحتیاط

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1217/2-طباطبائی آغاز: بسمله انما وجبت صلوة الاحتیاط عند حصول شک موجب لها فی الصلوة لان یکون تمامها علی تقدیر نقصانها و الا یکون نافلة فهی تکون معرضه لان تکون جزئاً من الصلوة او نافلة فلهذا اعتبر الشارع فیها مهما امکن کلما یشترکان فیه صحة کترک المنافیات بینها و بین المجبوره و الاقتصار فیها علی قرائة الحمد فیصح علی التقدیرین بخلاف قرائه السوره ... فانها لاتصح علی تقدیر الجزئیه؛ انجام: و ارادة عدم اعتبارهما بالنسبه الی نفسهما ... بعید جدا بل لا یحتمل لعدم ترتب ثمر علی تأسیس هذا الحکم کما لا یخفی و اما بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ کامل نیست، خاصه آخر آن که مطلب کاملاً نیمه تمام مانده، محشی؛ کاغذ: فرنگی نباتی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 62گ (57پ-118پ)، اندازه: 15/5×22سم [ف: 23 - 777]