صدریه (مثنوی)

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18423 آغاز: بسمله.گوش کن ز اسرار علم بالقلم ×× تا چه میگوید ز علم ما علم؛ انجام: دیگرم اندر سخن نبود مجال ×× لب فرو بستم در اینجا از مقال جلد اول؛ خط: نستعلیق ریز، کا: عبدالجواد اصفهانی، تا: 1312ق؛ در صدر نسخه این یادداشت از سراینده مورخ 1312ق نوشته شده: «هو الله سبحانه این مجلد اول است از ابتدا تا انتهى مقابله و تصحیح شده اگر سهوی و نسیانی شده باشد امید است به اصلاح آن کوشند و عین اغماض از آن پوشند.به لعنت خدا و نفرین رسول صلی الله علیه و آله و سلم گرفتار شود کسی که از این کتاب استنساخ نماید و تصحیح و تنقیح و مقابله ننماید و اغلاط آن را اصلاح نکند»، در پایان نسخه مثنوی با عنوان پریشان نامه با آغاز: «من ز بسم الله من ز بسم الله ×× ابتدا کمکم من ز بسم الله»، مصحح، مجدول، با یادداشت بلاغ و مقابله، محشی گویا به خط ناظم مورخ 1312ق؛ مهر: کتابخانه فخرالدین نصیری امینی؛ جلد: تیماج قرمز، 180ص، 15 سطر، اندازه: 21×31/5سم [ف: 50-189]