الصحيفة السجادية (ترجمه)

17. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 153 آغاز: حدثنا السيد الأجل نجم الدين بهاء الشرف محمد بن الحسن ... حدیث کرد ما را سید بزرگ اختر دین و جمال شرف مکنی به ابوالحسن محمد بن حسن ... اذا ابتدأ بالدعاء بدأ بالتحميد لله عزوجل و الثناء عليه فقال الحمدلله الأول بلا اول كان قبله ... چون ابتدا بدعا کردی اول ابتدا بحمد حضرت حق تعالی و ثناء او عزوعلا نمودی پس گفتی حمد خدای را که اول هر چیز است بی اول که قبل ازو باشد؛ انجام: تتم احسانك فيما بقى من عمرى كما أحسنت فيما مضى منه يا أرحم الراحمين و صلى الله علی خیر خلقه محمد و آله الطیبين. تمام کنی احسان خود را در آنچه باقی مانده از عمر من همچنانکه نیکوی کردی در آنچه گذشته شد از آن ای رحم کننده تر رحم کنندگان و رحمت کند خدا بر بهترین خلق خود که محمد و آل اوست پاکتر پاکیزه تر. ترجمه‌ای است از صحیفه سجادیه از مترجمی ناشناس؛ خط: نسخ معرب، بی‌کا، تا: قرن 12؛ یادداشت‌ها و فوایدی در اول و آخر نسخه از جمله: دوازده امام خواجه نصیر طوسی در صلوات، توضیحی درباره طریق روایت صحیفه سجادیه، وقف نامه نسخه بر آستانه حضرت عبدالعظیم (ع) به تاریخ 1216 ق، و یادداشتی از محمد محیط طباطبایی در 1365 ق که نسخه به کتابخانه او راه یافته و او نسخه را به این کتابخانه عودت داده؛ تاریخ وقف: 1216؛ 427گ، 14 سطر، اندازه: 13×24/5سم [ف: 1 - 116]