صحاح اللغة

12. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 139 - ب خط: نسخ، کا: عبدالرحمن بن ابی الحسن بن عیسی بن علی یعرب بوازیجی، تا: صفر593ق؛ از روی نسخه احمد بن ظفر بن یحیی بن هبیره از روی نسخه ابی منصور جوالیقی، در آغاز نسخه ابن هبیره از گفته ابی زکریا یحیی بن خطیب تبریزی آمده بود که من سراسر این کتاب را با اصل خط ابی سهل محمد بن علی هروی نحوی مقابله و تصحیح کرده‌ام. این مطلب را تبریزی در مدینه در 498 نوشته بود، در آغاز نسخه ستایشی است از همین بوازیجی از ابن الصلا یا تاج الدین محمد بن نصر و درباره او «رحمه الله» آمده، او چنان‌که قزوینی در برگ جداگانه چسبیده به همین نسخه نوشته در 656 یا 657 در گذشت پس این نسخه اندکی پس از این تاریخ در قرن 7 نوشته شده. پس از ین ستایش دیگری است از همین بوازیجی درباره همو؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ، 325گ، 43 سطر (19×29)، اندازه: 34×43سم [ف: 1-345]