شیراز نامه

9. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 9612/1 آغاز: بسمله. برکند آثار دوستکامی جودش ×× از دل درویش بیخ و ریشه غم را؛ انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: محمد باقر، تا: 5 رمضان 1233ق، جا: اردکان؛ در پایان نسخه کاتب شرح حال دو تن از عرفا را که با او همزمان بوده‌اند در سه صفحه افزوده است، اولی آقا خواجه است که وفات او را بین سال‌های 1220 تا 1230 ذکر کرده و دیگر شیخ عبدالله بن مبارک است که در سال 1250 فوت شده است، محشی؛ واقف: خان بابا مشار، اردیبهشت 1346؛ جلد: میشن خرمایی، اندازه: 14×21سم [ف: 9 - 56]