الشهاب المضى بانوار التنزيل و السراج المنير باسرار التأويل

1. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 466 آغاز: برابر جلد اول و از سوره حمد تا اول سوره کهف. در پایان نسخه شرح حال مؤلف و اساتیدش در چهار صفحه آمده که در محرم 1119 تحریر نموده است؛ خط: نسخ، کا: محمد بن عبدالجلیل، تا: 21 رمضان 1118ق؛ محشی از مؤلف به خط خودش، در اول نسخه قصیده‌ای از الشریف محمد ابوالحسن سدیدی محلی شافعی ازهری به خط خودش در مدح مؤلف به عربی در 18 بیت مختوم به الف با مطلع: «اکوکب لاح بماحده نورالحبیب بدا ×× ام طالع المجد فی اوج العلا صعدا»، در آخر نسخه ایضاً قصیده‌ای از وی در 22 بیت مختوم به الف در مدح مؤلف و حاشیه اش، در صفحه دوم «هذا الجزء الاول من نسخة المؤلف تغمده الله تعالی برحمته و اسکنه فسیح جنته» از موقوفات رمضانیه 1230؛ مهر: «عبده عبدالغفار 1253» (مربع)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 913ص، 25 سطر، اندازه: 16×21سم [ف: - 241]