شواهد المطول

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14432/1 آغاز: و فرع يزين المتن اسود فاحم ×× اثیث كقنو النخلة المتعثكل؛ فرع در اصل لغت شاخ را گویند اما درین مقام مراد موی سر است بعمل تشبیه، متن پشت را میگویند، اسود سیاه، فاحم از فحم است و فحم انگشت است؛ انجام: بقيت بقاء الدهر يا كهف اهله ×× و هذا دعاء للبرية شامل؛ شاهد این شعر مطلع قصیده است از مغری معنی آن است که باقی در روزگار مادامی که بقای دین باقی است ای پناه اهل دنیا و این سخن دعایی است بر همه خلایق شامل است و متناول است بسبب آنکه بقاء او موجب اصلاح عالم و اهل آن است موافق است مصراع اول لكلام امیرالمؤمنین علی كرم الله وجهه بقوا في الدنيا بالدنيا باقية تمت. خطبه مؤلف را فاقد است و فهرست ابیات در اول نسخه آمده؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1247ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 174گ (1پ-174پ)، 12 سطر، اندازه: 12/5×20سم [ف: 38 - 571]