شواکل الحور فی شرح هياكل النور

61. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1885 انجام: اقول و انا الفقیر الی عفو ربه الغنی محمد بن احمد، الدوانی هذا ما تيسر لى ... و ملازمة بيت الاحزان و كابة يحاكى شيخ كنعان من فرقة اصحاب كانوا ... بمنزلة السواد لناظرى ... فاصابنا الدهر بعين و نعق فينا غراب البين. و فرق بيننا نوائب الايام شعر. سقى الله ايام التواصل بيننا ورد الى الاوطان كل غريب - فلا خير في الدنيا بغير تواصل و لا عيش في العقبى بغير حبيب. هذا مع ان الاعسار بعد اليسار ... الزمنى الخمول و عاقنى ... اجالة قدح النظر في حل المعضلات فمن وجد فيه هفوه ... و قلة ذات يدى ... و ما ظنك بمطالب يجار فيها انظار الكبار و يختلف فيها اقوال اولى الايدى و الابصار و ان اخر الله في الاجل و ساعد المقدور الامل و انتظم الحال ... انتصبت بشرح للاشراق يتنور به الاحداق و يتعطر بنشر ازهار انوار الاوراق و الله ولى الطول و الافضال ... و الصلوة ... على سيدنا الكل في الكل ... من تتميم تحريره عن مؤلفه بعد العشاء الآخرة من ليلة الخميس الحادی عشر من شهر شوال فی سنة اثنين و سبعين و ثمانماة الهجريه بدار الموحدين تبريز في الزاوية المباركه المظفريه جهان شاه و كانت نهضته الى جانب ديار بكر فی اوائل هذه السنه و وقع هجوم الاعداء عليه و اغتياله في الثالث عشر ربيع الاول السنة المذكورة و الله تعالى المسئول ان يشيع الامن ... خط: نستعلیق زیبا، کا: سید حسن حسینی ساوجی، تا: 1262ق؛ محشی از مصنف با نشان «منه» و از مولی عبدالغفور (که همه جا به دنبال نام او «سلمه الله» آمده)، مولی بدیع، قاضی میر حسین، صلاح الدین، مولا مسیح، مولانا منصور (گویا غیاث الدین منصور) کتاب مواقف، شرح حكمةالعین، تفسیر لغات مبهم کتاب نیز از کتب لغت مانند صحاح نقل شده؛ این نسخه را مرحوم تنکابنی از شمس العلماء گرگانی در 1343 خریداری کرده بود؛ تملک میرزا ابوالفضل ساوجی، با این یادداشت از میرزا ابوالفضل ساوجی بخط زیبای شکسته: «این کتاب از خطوط مرحوم میرزا سید حسین ساوجی است در هنگامی که عمرشان از هفتاد گذشته بود نوشته‌اند. خطهای ایام جوانی بخصوص شکسته مرحوم در کمال امتیاز است، و در ایام خاقان مبرور فتحعلی شاه قاجار در سلک منشیان خاص اختصاص داشت و این کتاب را بخواهش مرحوم محمد علی بیک ناظر خاقان خلد آشیان محمد شاه قاجار نوشته بودند. در سال هزار و دویست و شصت و هشت برحمت ایزدی واصل گردید در شهر ساوه. حرره ابوالفضل بن فضل الله ساوجی فی سنه 1280»؛ جلد: تیماج سبز، 173ص، 15 سطر، اندازه: 12/5×19/5سم [ف: 5 - 378]