شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/199105
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- نهاوندی
- تاریخ کتابت:
- جمعه 13 ذیقعده 125 (؟)
- محل کتابت:
- اصفهان
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 206 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نامشخص
- تعداد برگ و سطر:
- 225 برگ • 27 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 19/5×30سم
- کاغذ و جلد:
- فرنگی • تیماج قهوه‌ای
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله ربنا افتح بیننا و بین قومنا بالحق و أنت خیر الفاتحین الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله و الصلوه علی من بکمال رسالته اختاره و لختم نبوته اصطفاه. »
انجام نسخه
« لمسئلة السادسه فی کلامه تعالى ... و اشار ههنا بقوله و النفسانی غیر معقول تمت و ال هنا وصل و انقطع کلام الشارح ... یقول الفقیر الى ربه الغنی محمدشریف بن محمود ... بلطفه الابدی السرمدی و طاب ثراه و جعل الجنة مثواه انتهى.
از آغاز، تا شرح مسئله ششم، از فصل دوم، از مقصد ثالث به انجام می‌رسد »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر «عبده الراجی محمد مهدی» (بیضی)
مهر: «المتوکل علی الله عبده محمد» (بیضی)
تملک: آقا نورالدین ولد محمدباقر به سال 1294، مهدی لاجوردی به سال 1384ق با مهر «عبده الراجی محمد مهدی» (بیضی)
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
فراوان با نشان‌های «128»، «303»، «252»، «منه رحمه الله»، «ملا احمد اردکانی»، «عبدالله الزنوزی»، «محمدجعفر» «المحرره»، ، کاتب که خود از افاضل از شاگردان محمدجعفر لاهیجی بوده در برگ نخست در پایان مبحث امور عامه درباره حواشی رموز آن چنین آورده که علامت 128، رمز از میرزا محمد حسین طبیب اصفهانی 303 از ملا اسمعیل واحد که علامت محمدعلی نوری می‌باشد، در برگ 119 حاشیه‌ای با تاریخ 1271ق به خط کاتب دیده می‌شود، با نشان سعیه مع زحمات کثیرة لان النسخ التی رآها کانت مغشوشة مغلولة یلتمس عمن یباحثه او یطالعه ان یذکره بالدعا یستغفر له عما اسلف یرجوا الله ان یجعله سببا لغفرانه عفوه انه هو العفو الغفور قال: کان ذلک فی یوم الخمیس من شهر شوال المکرم سنة 1227)، ج- در انجام نسخه «قد بلغ مقابلة من اوله الى آخره تمت المقابلة فی آخر یوم الثلث سابع شهر محرم الحرام من شهور سنة 1259 مع النسخة الملا عبدالله الجواهر الاعرض مع الالهیات الى آخرها قد کتب هو فی آخر کتابه (بلغ مقابلة المباحث الالهیة بعضها مباحثة بعضها مطالعة انتهى) لعل مراده بل الظاهر من المطالعة انه حین یظن غلطا او ... کان یرجع الى نسخه صحیحة کان یقابل معها ... یصححها مثلها»، کاتب در برگ پایانی ضمن اشاره به شرح حال ملا عبدالله زنوزی می‌نویسد این نسخه را از روی نسخه ملا عبدالله که از فرزندش در اصفهان بود گرفته کتابت نمودم. همچنین در برگ نخست به شرح حال برخی از حکما از جمله شریف جرجانی، ملا جلال دوانی، غیاث الدین منصور اشاره می‌کند
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
از روی نسخه‌ای که به خط ملا عبدالله زنوزی تبریزی بوده کتابت گردیده
•
از آغاز، تا شرح مسئله ششم، از فصل دوم، از مقصد ثالث به انجام می‌رسد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 21 • صفحه 220 • ردیف 206
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
206. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14015
آغاز: برابر انجام: لمسئلة السادسه فی کلامه تعالى ... و اشار ههنا بقوله و النفسانی غیر معقول تمت و ال هنا وصل و انقطع کلام الشارح ... یقول الفقیر الى ربه الغنی محمدشریف بن محمود ... بلطفه الابدی السرمدی و طاب ثراه و جعل الجنة مثواه انتهى.
از آغاز، تا شرح مسئله ششم، از فصل دوم، از مقصد ثالث به انجام می‌رسد؛ کا: نهاوندی، تا: جمعه 13 ذیقعده 125 (؟)، جا: اصفهان؛ مصحح، محشی فراوان با نشان‌های «128»، «303»، «252»، «منه رحمه الله»، «ملا احمد اردکانی»، «عبدالله الزنوزی»، «محمدجعفر» و «المحرره»، از روی نسخه‌ای که به خط ملا عبدالله زنوزی تبریزی بوده کتابت گردیده، کاتب که خود از افاضل و از شاگردان محمدجعفر لاهیجی بوده در برگ نخست و در پایان مبحث امور عامه درباره حواشی و رموز آن چنین آورده که علامت 128، رمز از میرزا محمد حسین طبیب اصفهانی و 303 از ملا اسمعیل واحد که علامت محمدعلی نوری می‌باشد، در برگ 119 حاشیه‌ای با تاریخ 1271ق به خط کاتب دیده می‌شود، با نشان سعیه مع زحمات کثیرة لان النسخ التی رآها کانت مغشوشة مغلولة و یلتمس عمن یباحثه او یطالعه ان یذکره بالدعا و یستغفر له عما اسلف و یرجوا الله ان یجعله سببا لغفرانه و عفوه انه هو العفو الغفور قال: و کان ذلک فی یوم الخمیس من شهر شوال المکرم سنة 1227)، ج- در انجام نسخه «قد بلغ مقابلة من اوله الى آخره و تمت المقابلة فی آخر یوم الثلث سابع شهر محرم الحرام من شهور سنة 1259 مع النسخة الملا عبدالله الجواهر و الاعرض مع الالهیات الى آخرها و قد کتب هو فی آخر کتابه (بلغ مقابلة المباحث الالهیة بعضها مباحثة و بعضها مطالعة انتهى) لعل مراده بل الظاهر من المطالعة انه حین یظن غلطا او ... کان یرجع الى نسخه صحیحة و کان یقابل معها و ... یصححها مثلها»، کاتب در برگ پایانی ضمن اشاره به شرح حال ملا عبدالله زنوزی می‌نویسد این نسخه را از روی نسخه ملا عبدالله که از فرزندش در اصفهان بود گرفته و کتابت نمودم. همچنین در برگ نخست به شرح حال برخی از حکما از جمله شریف جرجانی، ملا جلال دوانی، غیاث الدین منصور اشاره می‌کند؛ تملک: آقا نورالدین ولد محمدباقر به سال 1294، مهدی لاجوردی به سال 1384ق با مهر «عبده الراجی محمد مهدی» (بیضی)؛ مهر: «المتوکل علی الله عبده محمد» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 225ص، 27 سطر (10×19)، اندازه: 19/5×30سم [ف: 35 - 479]