الشکرية فی شرح المقصود

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 144/1خوئی آغاز: الحمد لمن شرف العلوم و روج بضاعتها ... و سميته بالشكريه ... و يرجو الاتمام بعونه اضعف العباد احمد بن عباد؛ انجام: و هی ما ذكرنا فی عور و اعتور. نسال الله تعالى ان يستر عورتنا لكون الانسان محل النيسان و لا للقلب انه يتقلب ... ما توفيقى الا بالله عليه توكلت و اليه انيب خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1241ق؛ محشی از مجمع البحرین و شرح و برهان و جار بردی؛ جلد: مقوایی، 119ص، 13 و 21 سطر، اندازه: 15/5×21سم [ف: 7 - 170]