شکایت نامه

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3075/2 آغاز: در ناموافقی سه سیار، و صفت معشوق سمتکار اما بعد چنین گوید مؤلف این لطایف مسجع و مصنف این ظرایف ملمع بنده حضرت غفوری محمود ذاتی النیشابوری ... شبی از شبها نشسته بودم و در مجالست بر اغیار بسته بودم بکنج کلبه اندوه منزوی گشته شده، چو موری ضعیفی و غم قوی گشته، در سر سودای گیسوی موی میانی و در دل شور پسته شکردهانی. پریشان حال و دشمن کام و دلتنگ ×× ز غم در گوشه ای آن هم چو دل تنگ؛ نیز در آن آمده: ذاتیا قصه چند دم در کش ×× دفتر غصه را قلم در کش (ص82)؛ چنین است عنوانهای آن: در سبب [تألیف] کتاب بی وفایی احباب، در حسب حال پیر بی خویش و مکر هم صحبتان دور اندیش، در مذمت رقیبان و نااهلی خویش، در نصیحت محبوب از صحبت پیر معیوب، در رسم خاتمه و عذر این مکالمه؛ انجام: قطعه: گر شود سر مردم از تو فاش ×× همچو اشک از نظر براندت / ور شوی راز دار چون نامه ×× اهل بینش بدیده خوانندت / این قصها چون برای ایشانست ×× ترا این غصها چرا برای ایشانست / گویی دود چند آتش نیست ×× کاسه از آتش گرم تر خوش نیست حیلت. خط: نسخ، کا: محمد بن حاجی طالب، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ مجدول؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی مذهب، 48گ (36-83)، 17 سطر (7/5×14/5)، اندازه: 12×19/5سم [ف: 11 - 2021]