الشفاء

226. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1911 خط: شکسته نستعلیق، کا: خلیل پسر جعفر طالقانی، تا: 1135ق؛ مصحح، محشی با نشان «ص د ر» «صدرا»، «ح س ر ه» و فقراتی به نقل از کتاب نجات و غیره؛ مهر: «یا خلیل الرحمن»؛ تملک: یحیی دولت آبادی و او فقراتی از حواشی مرحوم سید ابوالحسن جلوه که در آن وقت زنده بوده با خط زیبای شکسته نستعلیق بر روی و پشت یک برگ اضافی (اولین برگ نسخه) نقل کرده و زیر آن نوشته: «نقل من خط الاستاد ادام الله بقاه سنه 1312» و سپس امضاء کرده است؛ پس از پایان نسخه نیز 3 نوشته به عربی از حاج میرزا یحیی دولت آبادی است که یکی تاریخ درگذشت مرحوم جلوه (استاد دولت آبادی) در 6 ذی القعده 1314 و مجملی درباره زندگی و سرگذشت اوست. در یادداشت دیگری که آن را در زندگی جلوه نوشته چنین آمده: «این کتاب نفیس را از آغاز تا پایان نزد فرید زمان، سید ابوالحسن طباطبائی متخلص بجلوه ادام الله ایام افاداته خواندم و یک کلمه نادرست و یا افتاده (جز در یک یا دو مورد) در آن ندیدم این نسخه، از جمله نسخه‌هایی است که عالم ربانی، یگانه عصر مولی محمد خلیل طالقانی قدس الله نفسه که خود دارای تألیفاتست، برای خود نوشته و تصحیح کرده و من این نسخه را با یک نسخه از شفاء که آن نیز نوشته و مصحح ملا خلیل است در 1314 خریداری کردم»، روی صفحه دیگر نوشته‌ای دیگر از دولت آبادی درباره استدلال به آیه «ام جعلو الله شرکاء خلقوا کخلقه فتشابه الخلق عليهم قل الله خالق كل شيء و هو الواحد القهار» بر توحید واجب الوجود و آغاز آن چنین است: «لقد خلد فی روعی الکئیب من امعان النظر فی آیة من كتاب الله العزيز يشبه ان يكون برهانا لتوحيد واجب الوجود»؛ 258ص، 21 سطر، اندازه: 18/5×25سم [ف: 5 - 401]