شرح نهج البلاغة

6. قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: 25 آغاز: نوع انسانی را ممکن باشد ... شانزدهم از فضایل آن حضرت آن است که جمیع علوم مسند به آن حضرت است ... بسم الله الرحمن الرحیم اما بعد حمدالله الذی جعل الحمد ثمنا لنعمائه ... حمد ثنا ثمن عوض نعماء جمع نعمت معاذ پناه ... الحمدلله الذی لایبلغ، مدحته القائلون ج مدح و مديح ثناء جميل مدحت آن صفتی را گویند؛ انجام: و من كلام له عليه السلام و لئن امهل الله الظالم فلن يفوت اخذه این کلام مشتمل است بر تهدید ظالمان ... قد باتوا سجدا و قياما صفت دوم آنکه صحابه شب را به روز می‌آوردند به سجود و رکوع و قیام و قعود و نماز و طاعت و احیای شب. از آغاز تا ترجمه نیمه خطبه «و من كلام له عليه السلام و لئن امهل الله الظالم فلن يفوت اخذه»؛ خط: نسخ معرب و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ مصحح، یادداشت از جعفر بن شیخ رضا شارح قرآن ساکن شیراز در مسایل فقهی ضمیمه شده؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 222گ، 21 سطر، اندازه: 18×23سم [ف: - 67]