شرح نهج البلاغة

29. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 839 ط آغاز: بسمله الحمدلله الواحد العدل الاصل و من كلام له عليه السلام ايها الناس انما الدنيا ... ذكر ابوالعباس محمد بن يزيد المبرد في الكامل؛ انجام: ان يصون وجهی عن المخلوقين و يكف عن عادية الظالمين و حسبنا الله وحده ... و لله الحمد كما هو اهله حمدا دائما لا انقضاء له و لانفاد از جزء يازدهم تا بيستم؛ خط: نسخ روشن، بی‌کا، تا: قرن 11؛ به دست مولی مسيح فسائی فيلسوف ق 11 تصحيح شده و گواهی تصحيح به خط وی ذيل هر يک از اجزاء نسخه ديده می‌شود. اولين گواهی مورخ 1088 و آخرين آنها مورخ 1096 است، مصحح، محشی با علامات «م س، ق، م س ط» و برخی نيز امضای «حسين علی زنگنه فرزند شيخ علی خان»، مجدول؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تيماج زرشکی مذهب، 454گ، 29 سطر، اندازه: 18/5×30سم [ف: 24/2 - 40]