شرح نصاب الصبیان

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2959/5 آغاز: بدانکه اصحاب تألیف و ارباب تصنیف را رسمی است که چون کتاب تصنیف کنند ابتدا از سخنی کنند که آن سخن دلالت کند بر آنکه آن در چه نوع است و چون استقرار و تجربه کنی اکثر کتب بزرگان چنین یابی و این صنعت را اصحاب معانی و بیان براعت مطلع خوانند چون این کتاب منظومست لاجرم اول یک مصرع نظم آورد تا معلوم گردد که این کتاب نظم خواهد بود ... سؤال دوم چرا نگفت چنین گوید ابونصر فراهی چه این عبارت هم شعر بود و چه فرقست میان همی گوید و چنین گوید؛ انجام: و او آنست که در اول کتاب گفته است و هو همی گوید ابونصر فراهی کم کرده است که تا دلالت کند بر آنکه از بیست دینار زر نیم دینار زر زکوة بیش واجب نیست او در مقابل دینار زر گرفته بودیم دیگر آنکه تا عدد ابیات اوطاق باشد بنابر انکه ان الله تعالی وتر یحب الوتر گفته است. و الله اعلم ... قد وقع الفراغ فی حادی عشر من الشعبان سنه ثمان سبعین و تسعمایه. محرره العبد یوسف بن محمد. بخشی از آغاز آن را فاقد است. شرحی است به فارسی بر نصاب ابونصر عمر فراهی. شارح شناخته نشد. در آغاز مطالب تحت عنوان پاسخ و پرسش بیان شده و پس از آن برخی از واژه‌های تازی را شرح کرده است. گاهی نیز به قرآن و حدیث استشهاد کرده؛ خط: بی‌کا، تا: با تاریخ 978ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 23ص (135-157)، اندازه: 16×22سم [ف: 10 - 392]