شرح نتائج الأفکار

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 39147 آغاز: [بسمله.] اما المقدمة ففى تعريف هذا العلم و موضوعه و فائدته اعلم ان علماء الميزان صرحوا بان قبل الشروع في كل علم لا بد من معرفة ثلثة امور الاول تعريفه بأحد الحدين؛ انجام: فهى دالة على عدم جواز تخصيص الكتاب بخبر الواحد المخالف له بل هو جدير بان ... و الجواب عنه شرح مزجی متوسطی است بر «نتایج الافکار» استادش سید ابراهیم قزوینی صاحب ضوابط. این شرح در نسخه حاضر فاقد خطبه و مقدمه است، بنابراین نام شارح به دست نیامد اما در برخی مواضع کتاب از جمله در صفحه 23 نسخه، استعمال عبارت «اصل لما فرغ المصنف الاستاد و من عليه العباد دام ظله من تعريف الوضع ...»، بیانگر آن است که شارح از شاگردان صاحب ضوابط (مخصوصا عبدالسمیع یزدی) بوده و این شرح را در حیات وی نگاشته است، عبارات شرح با مناهج الاسرار عبدالسمیع حاکی از آن است که این شرح خلاصه ای از مناهج بوده و احتمالا پس از آن نوشته شده است، موجودی آن از اول مقدمة ماتن تا «اصل حکم تخصيص الكتاب بالاجماع و الخبر المتواتر الواحد» است. مؤلف شناخته نشد. طبق شواهد شاگرد سید ابراهیم قزوینی حائری (- 1262ق.) و به احتمال زیاد «عبدالسمیع یزدی» است. با توجه به استعمال عبارت «المصنف الاستاد و من علیه اعتماد العباد دام ظله» به نظر می‌رسد شارح همان «عبدالسمیع بن محمدعلی یزدی حائری» (قرن 13ق) است که همین عبارت در شرح فصل وی بر نتائج الافکار موسوم به «مناهج الاسرار» به کرات استعمال شده است؛ خط: نستعلیق تحریری مخلوط به شکسته، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13، در حیات ماتن؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ اهدایی: رهبری، شهریور 1387؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج عنابی، 270گ، اندازه: 15/3×21سم [اهدائی رهبر: 11 - 314]