شرح المكاسب

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8430/4 آغاز: قوله عیناً شخصیة بثمن مؤجل أقول تخصیص العنوان بما اذا کان المبیع شخصیاً و الثمن مؤجلاً لا فائدة فیه بل الاولی تعمیم العنوان من الجهتین؛ انجام: و لا یبعد بناءاً علی هذا کون المشتری مدعیاً مطلقاً و کذا ان جعلنا المناط فیه الصدق العرفی فانه فی العرف یعد مدعیاً مطلقاً. شرح کتاب مکاسب در جواز بیع عین شخصیه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ مصحح، با خط خوردگی و اضافات در حاشیه؛ با چند بیت شعر فارسی با تخلص هادی؛ جلد: گالینگور آبی، 2گ (77پ-87ر)، اندازه: 18×24/5سم [ف: 28 - 39]