شرح مقدمة الصلاة

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1740 آغاز: بسمله. یعنی ابتدا می‌کنم در حالیکه متیمن و متبرکم بنام ذات واجب الوجود مستجمع جميع صفات کمال که رحمتش شامل خلایق است ... بیت: نام حق بر زبان همی رانیم ×× که بجان و دلش همی می‌خوانیم. حق در اصل موافقت است و گاهی اطلاق کرده می‌شود براعتقاد ... شیخ ناظم رحمة الله علیه بعد از تیمن به تسمیه ابتدا کرد بکلامی که دال بر کمال ثناء است؛ انجام: محل صوم نیست کما ذکر فی الحیط و غیره و هو الصحيح. هذا آخر ما اوردته بحمدالله و توفيقه في شرح هذا الرسالة و اليه يرجع الأمور كلها بالاصالة ... کار خود با خدا سپارم به ×× داوری را باو گذارم به / نشوم چاره جو زمهر کسان ×× لی علی الله لی التکلان نسخه اصل: کتابخانه ندوة العلماء، لکهنو، هند، شماره 73 (ردیف 51)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ تملک: عبدالرحیم بن حاجی اسماعیل؛ 422ص، 16 سطر [عکسی ف: 5 - 183]