شرح مفاتيح الشرايع

12. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 7253 آغاز: کتاب طهارت پس از یک سطر خطبه: قوله كتاب مفاتيح الصلوة اعلم ان المحدثين من الاماميه ره لما راوا بعد زمان الغيبه ان الاخبار المروية عن الائمة عليهم السلم متشتته غیر ملايم صدرها بعجزها مثلا مثل كون الاول في بيان مسئلة الصلوة و الاخر فى الظهار؛ آغاز كتاب صوم: اعلم ان الصوم من افضل الطاعات و اشرف القربات و الاخبار الواردة في فضله مضافا الى ما ذكره المصه ره؛ انجام: كتاب طهارت: و على اهل بيته المنزل فيهم اية التطهير فمن اخلد عليهم اخلد في الجنة و من سلا عنهم صلى بالسعیر؛ انجام: يجب عليه الميسور او يراعى فيه ترتیب كفارة الظهار تردد فتدبر. مؤلف شناخته نشد. آنچه از کتاب برمی‌آید، این است که شارح از مردم استرآباد در نیمه اول قرن 13 و از شاگردان وحید بهبهانی و صاحب ریاض است و دارای تألیف دیگری است به عنوان «حاشیه بر لمعه» یا «تعليق الرضوية على اللمعة الدمشقيه». به قرینه جمله «مدظله» در آخر حواشی نسخه پنداشته می‌شود که مؤلف در تاریخ تحریر نسخه زنده بوده است. کتاب، شرحی است مزجی و استدلالی به عنوان «قوله» و «مفاتیح» فیض کاشانی. شارح دیباچه را شرح نکرده این نسخه شامل باب طهارت و باب صوم تا آخر مبحث مکروهات صوم رمضان است؛ خط: نسخ، کا: صادق بن حسین، تا: 1235ق؛ محشی از مؤلف، مقابله شده؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 251گ، 27 سطر، اندازه: 20×32سم [ف: 5 - 559]