شرح معما

قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: 898/7 آغاز: بسمله. ارادنی فالق الاصباح شمسا ×× به انس البرايا حين لاحا؛ مراد به «شمس» بوح است که مرادف آنست و لفظ باء در «به» بمعنی مع است؛ انجام: هذا يشير كلام الشاعر: و عين الرضا عن كل عيب كليله ×× و لكن عين السخط تبدى المساويا. اقل الطلاب عبدالله الاصفهانی. خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: 20 ذیحجه 1312ق، جا: مدرسه عبدالله خان؛ جلد: تیماج زیتونی مذهب، 24گ (80پ-103ر)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 - 162]