شرح المصباح فی النحو

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 513/2-طباطبائی آغاز: و الثالث ان يكون منصوبا و هو على وجوه ايضا ... و قدحان وقت الشروع في اعراب دیباچه الكتاب ... لكن لابد لنا اولا من بیان امور اربعه ... الاول فی اثبات وجوب قرائه ... الرابع في بيان وضع هذا العلم و هو ان بال الاسود قارئا يقراء ... ثم ذهب الى امير المومنين علی کرم الله و جهه و اخبره بتلک لمخالطة العجم العرب و كثرة المولدين ... و قال تعليما له اقسام الكلمه ثلثه ... و بعد بیان هذا المرصود لابد من الشروع في المقصود. قال المصنف رحمة الله علیه اما بعد حمد الله ذی الانعام؛ انجام: فيستعار له اسم القتل ثم يستعار منه قتل بمعنى ضرب ضربا شديدا و قس عليه غيره. تم. این شرح باید همان باشد که به نوشته حاجی خلیفه به وسیله یکی از فضلا بر دیباچه مصباح تألیف شده و در دیباچه این شرح از املاء علم نحو به وسیله حضرت علی علیه السلام بر ابوالاسود دوئلی یاد شده است؛ خط: نسخ ریز، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: اصفهانی شکری و نخودی، جلد: تیماج مشکی، 23گ (37پ-60پ)، اندازه: 10/5×18سم [ف: 22 - 228]