شرح مدخل منظوم

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3314 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ محشی؛ در ذیل نسخه غزلی (شاید از مؤلف) و در ماده تاریخ تألیف رساله غزل این است: «گر کنی عفو من بیدل بگویم یک بیک ×× نام دلداری که باشد رشک ماه آسمان / گر یکی را با یکی ضرب ار کنی آید پدید ×× غیر از آن نامیکه دارم مهر او در دل عیان / گر شدت معلوم از این اسم دوم جزء نخست ×× طرح کن ثانیش گیرو ثالث آن اسم دان / بعد از آن از اسم اول ثانی او را بگیر ×× یا دو چندانش کن و بیرون کنش زود از میان / هر چه باقی ماند از دانش در آور در حساب ×× حاصلش را جمع کن تاریخ آن دفتر بدان»؛ با تاریخ تولدی مورخ 955؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 155ص، 14 سطر، اندازه: 13×18سم [ف: 10 - 964]