شرح مختصر الاصول

15. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10100 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ خوش، کا: محمد قاری رودآوی، تا: پایان جمادی الثانی 836ق؛ محشی؛ نویسنده حاشیه‌ها این نشانه‌ها را برای آنها گذارده تا به دست آید که از کدام یک از شرح‌ها گرفته شده: ن: برای کرمانی نگارنده «النقود و الردود»، ق: برای قطبی (شرح قطب الدین شیرازی)، ب: برای تستری (بدرالدین)، س: برای سید (گویا سید رکن الدین موصلی)، ح: برای حلی (جمال الدین)، ط: برای خطیبی (شمس الدین)، م: برای آمدی (سیف الدین)، حح: برای خونجی (زین الدین)، ص: برای اصفهانی (شمس الدین)، ش: برای تفتازانی (سعدالدین)، «اشرف» بجای «من نفسی» آمدی برای الاحکام، سید قدس سره: برای «من جدی السيد الشريف العلامه» (197پ به خط نستعلیق) نیز می‌گوید که اگر زیر «اشرف» حرف «میم» بگذارم می‌رساند که آن حاشیه نزدم ارزش دارد و اگر نه نه. اگر پس از «اشرف» حرف «هـ» بگذارم می‌رساند که من آن را هنگام خواندن این کتاب نوشته‌ام و از شرح شرح و دیگر شرح‌ها چیزی نزدم نبوده است. اگر نباشد می‌رساند که من آن را هنگام تدریس نوشته‌ام، در پشت برگ پیش از کتاب به نستعلیق دارد که این نشانه (7) می‌رساند که مسئله برابر آن برایم روشن نگشت: «کلما علمت بهذه الصورة 7 فی هذا الکتاب علامة بان ما تحققت المسئلة التی فی مقابلها»، در حاشیه‌ها از شرح الشرح هم هست، نویسنده حاشیه‌ها همان سید محمد اشرف فرزند محمد عبدالحسیب فرزند نظام الدین میر سید احمد فرزند زین العابدین عاملی سپاهانی شاگرد مجلسی و نواده میرداماد می‌باشد، اوست که برای شاه سلطان حسین صفوی در 1102 «فضائل السادات» نگاشته است، در رویه برگ پیش از کتاب دارد: «مشتمل بر حواشی سید داماد بخط خودش»، در گ 1ر دارد: «هو هو لاسواه. مما حوته نوبة احوج الخلق الى الرب الغنى محمد بن محمد المدعو بباقر داماد الحسينى ختم الله له بالحسنى»؛ تملک: محمد اشرف بن محمد عبدالحسیب بن سید احمد حسینی فاطمی علوی عاملی؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ، 197گ، 25 سطر (9×16)، اندازه: 18×27سم [ف: 5 - 1703]