شرح مثنوی معنوی

7. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2851 آغاز: گر هزاران دام باشد در قدم ×× چون تو با مایی نباشد هیچ غم؛ انجام: و این راه پر آفت را که در هر قدمی هزار مخافتست. شرح دفتر اول و دوم مثنویست قسمت اول آن افتاده و معلوم نیست شارح آن کیست متأسفانه در ابتدای شرح دفتر دوم که از ظهر برگ 126 شروع می‌شود باز نسخه واجد نام نویسنده نیست و پایان نسخه نیز افتادگی دارد. در پایان شرح دفتر اول (برگ 125) آمده: «تمام شد نوشتن این شرح دفتر اول مثنوی مولوی که جامع اسرار معنوی است تحریراً فی اوایل رجب المرجب سنه ثلاث و سین (شاید ستین؟) و ثمانمائه» در برگ 124 آمده «خاتمه دفتر اول را از منظوم مثنوی به ذکر بعضی از فضائل اسدالله الغالب کرم الله وجهه مزین ساخته است برین ضعیف نیز واجب بود که ختم ...»، باز کلمه ضعیف مبین نام شارح نیست ولی از محتوای کلام او برمی‌آید که او از محبان علی است. نحوه کار شارح در این شرح آن است که یکایک ابیات را می‌آورد و بعد شرح می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: چرمی عنابی، 214گ، 25 سطر (12×19)، اندازه: 16×24سم [ف: 6 - 504]